Siyaset ve Dramatik Örgü

                                                                                                                                                                  Talat Rumayyih

Açılış sahnesinde… Parlamento Halbusi’de sonuçlandı.

Dramatik düğümün çözümü için hazırlık sahnesinde… Cumhurbaşkanlığı Berhem Salih’te sonuçlandı.

Cumhurun, hükümeti kurma görevini tiyatroda ortalara çıkmayan Adil Abdül Mehdi’ye vererek sürpriz yapmak için bir tiyatro sahnesinin ardında dramatik düğümün çözüm işlemi sürprizdi.

Açılış sahnesinin karışıklıkları, rol alan oyuncu şahsiyetlerin çeşitliliği, düzensizlik ve sayıları yoğundu. Vatandaşların oy kullanmaya gitmeden men edilmesi görüntülerinden, seçim sahtekarlığı ve sandıklardaki oy pusulalarının yakılma işlemi görüntülerinden sonra Amerika ile İran, bina ile ıslah arasındaki, Sünni siyasi kesimler arasındaki çatışmalardan konuşma işlemi başladı. Aynı şekilde olayların, uygun vakitte kazanımları hasat ederek bir kefeyi diğerine tercih etmek için Kürt partilerin gölge mıntıkada durmaları üzerine yoğunlaştırma işlemi başladı.

Ancak durum daha bir karmaşık hale dönüştü. Her açılış sahnesi gibi, dramatik gelişim bir çok kapalılıklarla kaplanmıştı. Birçok kişi Sünni adayların adedinden ve sayısından, her Şii bloğun bir adaya meyletmesinden, Amerika ve İran’ın birbirlerine karşı zıt ve çekişmeli rolünden konuşuyordu. Ta ki dramatik çatışmanın takipçilerinin nefesleri kaçıncaya dek durum böyleydi.

Konu sürpriz bir şekilde Muhammed El-Hablusi’de sonuçlandı. Yaşanan şeylerden dolayı siyasi dramın çevrelerinden her bir kesim nasıl bakıyor ve her biri kendisini zafer gerçekleştirmeye nasıl nispet ediyor diye sonrasında tiyatroya sunuldu. Bu, ikinci sahnenin izlenmesi için dramatik yolu açtı. Birinci sahnede yaşananları ortaya çıkarması umut ediliyordu.

İkinci sahnede çatışma, bazen Amerika’nın, bazen İran’ın bazen de birbirini boğazlayan Şiilerin gizli rolü ile mühürlenmiş dramatik ilhamlar ve imalarla birlikte ekranlarda Kürt-Kürt modeli idi.

Yerine getirilen temsili çatışmaların maçları yolunda izleyicilerin nefesleri yeniden kaçtı. Bazıları kimsenin beklemediği gibi bilmecenin çözümünün gerçekleşeceğini, inkılabın siyasetin karar bulduğu şeylerde ortaya çıkacağını söylüyordu. Ancak tiyatro yönetmeni, Talabani çevresinin Cumhurbaşkanlığındaki hakkında karar kılınan şeyi tekrar ederek, daha önceden olduğu gibi Kürdistan Bölgesel Yönetimi Cumhurbaşkanlığındaki  eski rolünü araştırmaktan başka Barzani ve çevresinin bunda hak sahibi olmadığını göstererek herkesi şaşırttı.

Dramatik örgüler, -ilki Parlamento başkanının bilinmesi ve ikincisi siyasi başkanın bilinmesi için olan- her sahnenin bilmecesinin çözümü için karışık bir şekilde işledi. Yönetmen dramatik ana hattı yavaşça, en gürültülü şekilde geliştirdi. Bazen dosyaları karıştırarak, bazen rolleri değiştirerek, bazen de kavga ve dövüş ihtimallerini ima ederek dramatik teşvike göre hareket etti. Şii-Şii çatışmasının hikayesi, en büyük bloğun kıssa ve romanları, Maliki, Abadi ve Davet partisi için hasıl olacaklar birinci ve ikinci faslın olaylarının çevresinde cereyan ettiği büyük dramatik hattır.

Katılımcılar ve onların cumhuru, bitiş faslıyla örgülü dramatik sonu beklediler. Tam bu sırada yönetmen birinci ve ikinci faslın arkasında meydana gelen dramatik gelişmeyle, tiyatro sahnesindeki dramatik bilmecenin çözümüyle, ikinci faslın bilmecesinin çözümünden saatler sonra cumhurun ve izleyicilerin gözlerinden uzak bir şekilde yetindi.

Muhammed El-Halbusi, ikinci faslın (Berhem Salih’in seçilmesi) bitişine bir tanık olması ve olayları sunmadan önce üçüncü faslı da tebrik etmesi için Federal Mahkeme Başkanını çağırttı.

Berhem Salih, Cumhurbaşkanı olarak ilan edilmesi sahnesinin son bulmasından saatler sonra en büyük bloktan, en küçükten, Amerika-İran anlaşmazlıklarından konuşmaksızın Adil Abdül Mehdi’yi başbakan seçerek ikinci faslı bitirdi. Sonrasında Mukteda Es-Sadr sahneden çıktı ve Adil Abdül Mehdi’ye tam bir yıl verdiğini, Adil Abdül Mehdi istenilen şeyleri başaramadığı zaman hareket edeceğini ilan etti.

Drama mekanında hazır olmadan önce cumhur perdelerin kapandığı yerde kaldı. Kendine şunu sordu; ne değişti? Nerede çatışmalar, anlaşmazlıklar? Nasıl kayboldu ve neden hiçbir eseri yok? Başbakanlıkta gerçekleşmesi gereken istekler ve 40 şart nedir? Reform nerede? İnşa nerede? Kim kazandı kim kaybetti? Amerika-İran çatışması nerede? Aniden nasıl kayboldu?

Yapılan bütün işlemler düzensiz bir şekilde planlanmıştı ki vatandaşların oy kullanmamasından batan ve Basra devrimiyle altlara inen mevcut siyaseti tekrardan yüzdürebilsinler.

Sonuç olarak Amerika sevindi, İran sevindi. Amerika gizli gizli gülerken İran açıktan gülüyordu.

Hiçbir şey değişmedi ve hal öncesinde nasılsa öyle kalmaya devam etti. Sadece bir şey değişti ve o da en önemlisiydi.

Irak halkı şu kanaate ulaştı; Irak’taki bu siyaset sonlandırılmadan siyasi ve milli bir ejim inşa etmeden reform ve inşadan ümit yok.

 

 

Bu makale HEYET.net için özel olarak çevrilmiştir. Arapça Orijinali için LÜTFEN TIKLAYIN

 

 

33 total views, 1 views today