-Haklısın.

Dusur büyük bir sevinçle Allah Resulü'nü (sav) öldürmek için harekete geçti. Sahabeler farketmesinler diye bu işi tek başına yapmaya karar verdi. Sessizce yürümeye başladı. Allah Resûlü'nün (sav) yanına kadar sokularak, başucuna kadar geldi. Kılıcını havaya kaldırdı ve

-Ey Muhammed! Şimdi seni benim elimden kim kurtaracak?

Efendimiz gayet sakin bir şekilde:

-Allah.

Allah Resulü'nün (sav) sözü ile birlikte hemen yanı başında bulunan Cebrail (a.s) Dusur'un göğsüne şiddetli bir darbe vurdu. Dusur'un elindeki kılıç yere düştü. Allah Resûlü (sav) yere düşen kılıcı alarak, Dusur'a:

-Peki şimdi seni benim elimden kim kurtaracak.

-Hiç kimse.

Efendimiz, Dusur'u İslam'a davet etti, fakat o bunu kabul etmedi. Olayı anlatan Ebu Bürde şöyle devam eder:

“O sırada Allah Resûlü'nün (a.s.m) en yakınında ben bulunuyordum. Bana seslendi. Hemen yanına gittim. Durumu anlayınca, adamı öldürmek istedim. Allah Resûlü (sav) bana müsaade etmedi:

-Ey Ebû Bürde! Allah, dinini bütün dinlere üstün kılıncaya kadar beni koruyacaktır.

Bana adamı serbest bırakmamı emretti. Onu serbest bırakınca gördüklerinden çok etkilenen Dusur giderken:

-Vallahi bundan sonra kimseyi senin aleyhine toplamayacağım. İnanıyorum ki sen Allah'ın elçisisin dedi. BİTTİ